Sakız Adası mastik sakızı, kendine özgü özelliklerini tamamen Sakız Adası’nın güneyindeki özel coğrafi çevreye ve geleneksel tarımına borçlu olan, en tanınmış ve tarihî Yunan Menşe Adı Korumalı (Π.Ο.Π. – Korunan Menşe Adı) ürünlerinden biridir. Her zaman yeşil kalan bir çalı türü olan mastik ağacının (Pistacia lentiscus var. Chia) gövdesi ve dallarından “gözyaşı” şeklinde sızan aromatik bir reçinedir ve kokusu, tadı ve tedavi edici özellikleriyle dünya çapında tanınmaktadır.

Limni Trahanası, adanın en temsilî ve özgün geleneksel makarnalarından biri olup “Ege’nin tahıl ambarı”nın tarımsal ve beslenme kültürüne derinlemesine kök salmıştır. Limni’nin diğer makarnalarından, örneğin Flomarya’dan farklı olarak, trahana yaprak kesimiyle elde edilen bir ürün değildir; un veya irmiğin (günümüzde sıklıkla bulgur ya da iri kırılmış buğday) süt veya yoğurtla karıştırılıp yoğrulmasından, ardından kurutulup ufalanmasından elde edilir. Limni’de ağırlıklı olarak Tatlı Trahana üretilir; taze koyun veya inek sütü ile adanın ünlü sert buğdayı kullanılır ve böylece ilkel tahıl üretimiyle bağ korunur.

İkarya’nın Pramnios Şarabı, Yunan bağcılığının tarihsel bir efsanesini oluşturur; doğrudan Dionysos kültüyle bağlantılıdır ve Homeros’un Odysseia ve İlias destanlarında anılmış olup, onu antik dünyanın en eski kaydedilmiş şaraplarından biri kılar. Günümüzde Pramnios Şarabı geleneği, coğrafi işaret koruması altındaki (P.G.E.) İkarya şaraplarının üretimiyle sürdürülmektedir; bu şaraplar başlıca yerli Fokiano (kırmızı) ve Begleri (beyaz) çeşitlerine dayanır. Bu şaraplar, İkaryalıların beslenmesinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur; Mavi Bölge (Blue Zone) araştırmacıları tarafından, adanın sakinlerinin benzersiz uzun ömürlülüğüne katkıda bulunan unsurlardan biri olarak öne çıkarılmıştır. İkarya’da şarap yapımı, teraslı bağlarda yetiştiricilik ve fermantasyon için pişmiş toprak küplerin kullanımı gibi geleneksel uygulamaların sürdürülmesiyle karakterize edilir.

Lesvos’ta tepsi tatlıları, genellikle bayramlar, adetler ve aile toplantılarıyla ilişkilendirilen, yerel gastronomik geleneğin ayrılmaz bir parçasını oluşturur. Temel özellikleri, Lesvos zeytinyağı, uzo, kuru yemişler (özellikle ceviz) ve şurubu için bal ya da şeker gibi yerel tarım ürünlerinin kullanılmasıdır. Bu tatlılar, adanın sosyal hayatına derinlemesine kök salmıştır; her resmî sofranın ve Noel gibi önemli anların doruk noktasını teşkil eder; Noel’de geleneksel olarak Platsenta yapılır. Zengin tarımsal üretimi ve Küçük Asya ile güçlü bağları olan bir ada olarak Lesvos, bu kültürel zenginliği yansıtan tarifleri benimsemiş ve korumuştur.

Uzo, damıtılmış anasonlu içkiler sınıfına giren geleneksel bir Yunan alkollü içkisidir ve Avrupa Birliği tarafından Coğrafi İşaretli Ürün (PGI) olarak tescillenmiştir; üretimi yalnızca Yunanistan ve Kıbrıs’a özgüdür. Limni uzosu, diğer bazı bölgelerde olduğu gibi ayrı bir yerel PGI statüsüne sahip olmasa da, adanın gastronomik kimliğinin ve yerel ekonomisinin önemli bir parçasını oluşturur. Adaya özgü üretim, zengin tarımsal gelenekle ve özellikle bağcılıkla yakından bağlantılıdır; çünkü ada rakısı (tsipouro) ve uzo yerel damıtımevlerinde, halk arasında “lakaria” olarak bilinen tesislerde üretilmektedir.